زمان تقریبی مطالعه: 1 دقیقه
 

ابوعلی حسن بن عمر اصفهانی





ابوعلی حسن بن عمر اصفهانی، از محدّثین اصفهان در قرن ششم هجری می‌باشد.


۱ - معرفی اجمالی



حافظ ابوعلی حسن بن عمر بن حسن بن یونس اصفهانی، از محدّثین اصفهان در قرن ششم هجری است. در اصفهان، خراسان، عراق و نیشابور استماع حدیث کرده و در اصفهان مجلس املای حدیث داشته است.
وی کتابی به نام «مئه حدیث عن مئه شیخ» تالیف نموده و ابوالنّجم طالب بن زید این کتاب را از او روایت می‌کند.
[۵] تاریخ نیشابور، ص۲۷۸.

[او از ابومحمّد عبداللّه بن عبیداللّه بن بیع، ابوعمر بن مهدی و ابن صلت در بغداد حدیث نقل کرده است.
[۶] فارسی، عبدالغافر بن اسماعیل، المختصر من کتاب السیاق، ص۱۶-۱۷.
]

۲ - پانویس


 
۱. ↑ سمعانی، عبدالکریم، التحبیر، ج۱، ص۳۱۱.    
۲. ↑ سمعانی، عبدالکریم، التحبیر، ج۱، ص۳۵۶.    
۳. ↑ ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النّبلاء، ج۱۸، ص۳۳۷.    
۴. ↑ صفدی، خلیل بن ایبک، الوافی بالوفیات، ج۱۲، ص۱۲۲.    
۵. ↑ تاریخ نیشابور، ص۲۷۸.
۶. ↑ فارسی، عبدالغافر بن اسماعیل، المختصر من کتاب السیاق، ص۱۶-۱۷.


۳ - منبع



مهدوی، سیدمصلح‌الدین، اعلام اصفهان، ج۲، ص۵۲۸.    



آخرین نظرات
کلیه حقوق این تارنما متعلق به فرا دانشنامه ویکی بین است.